Ya Mümît
Acı ağızda kalmalı Yutulmadan, çıkarılmadan Et yığını beden çıkıp gitmeden Arkası dönük bitkin kefen Yatacak yer bulamadan henüz İnsanın en büyük cezası Kendiyle yaşaması Bıkkınlık vursa da Vazgeçmekte zorlanması Ah bir vazgeçse! Ama elleri yok Elleri ellerin elinde Ellerin dilinde yüreği Ya Mümit diye başlar dili Kalan doksan sekizi yüreğinden Yüreğinden dile gelir Dil bir giz, yüreğin kendini Kendinden gizlediği Sessiz bir matem Anlaşılmadan biten Anlaşılmadan giden Yakarmadan, Sızlanmadan vazgeçen.