Ya Mümît

Acı ağızda kalmalı
Yutulmadan, çıkarılmadan
Et yığını beden çıkıp gitmeden
Arkası dönük bitkin kefen
Yatacak yer bulamadan henüz

İnsanın en büyük cezası
Kendiyle yaşaması
Bıkkınlık vursa da 
Vazgeçmekte zorlanması
Ah bir vazgeçse! 

Ama elleri yok
Elleri ellerin elinde
Ellerin dilinde yüreği
Ya Mümit diye başlar dili
Kalan doksan sekizi yüreğinden
Yüreğinden dile gelir

Dil bir giz, yüreğin kendini
Kendinden gizlediği
Sessiz bir matem
Anlaşılmadan biten 
Anlaşılmadan giden
Yakarmadan,
Sızlanmadan vazgeçen.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

KAHİNİN YAKASI

Yarın, daha yoksul kalıyor içim Üzüntülü ruh halleri bundan buluyor insanı Yarın hep senden aldıklarıyla kalıyorsun Küstüm çiçeğinin yanında açıyorsun Yarın sana ayrılan sürenin sonuna geliyorsun   Yeni gün dokundukça kapanıyor içim -iyi geceler diyemeden şehir değiştiriyorum Ay, yine derdimin bilincinde yar a sını kesip atmış Kalan yarısıyla sanatına ilham oluyor bir kâhinin Dahab’ın hafif nemli rüzgârıyla kehanet getiriyorsun   Yıldızları şarkına musallat edince bir çağ Tek dönümlük sırta atıyor kendini Bir çağın başlangıcıyla bitişi Tek dönümlük sırta bakıyor Yarın sende çekip gidiyorsun   Bu sefer sözlerini yazdığım şarkının Notalarını eksik bırakıyorum Yarın sadece bu körfez manzarasında Yarın sana ayrılan sürenin sonunda Son bir kez gülümse   Çekiyorum yakandan Ahımı yapıştırmak için yakana Yarın bir kum tanesi kalıyorsun Yarın suya çekiliyorsun Sonunda sende çekip gidiyorsun Küstüm çiçeğinin yanından ge...
Devamı

İKİ LEM'

Yanı başımda inci zincir, Tenimde açık bir ürperti Kandil sabahı, elinde mumla Kiliseyi adımlayan adam kadar Tövbekâr ve yalancı   Gece, en kibar bekçisidir Yanı başımda uyur Nefesinde şarap, dilinde eş-Şifa İkilemler dünyasında; İçimde hassas ayarlı saat, Limiti aşmış bir bellek   Yıkık dökük, kim bakarsa, Nereden bakarsa baksın Yıkık dökük. Bildikleri insanın, Yatılı hastalıkları olarak kalır Yatıya kalanlarıma sarıldım   Daimî aynılık içindeyim Ama hep değişiyorum Kim bakarsa, kendi baktığı gözlerinin renginde görüyor beni. Ben hep aynıyken, acılarının yansıması oluyorum karşımdakinin   İnci zincir değdikçe dağılıyorum Elem, keyfi bir alışkanlık Sessiz bir ıslaklık kalmış hep Dilim yerinde bir boşluk İçimde kelime orduları Ön safta atılmayı bekleyen   Bildikleri insanın.. Yorgunluk işte Yorgunluk lafı kısa kestiriyor   Serçeye dönsem, üstünden uçsam Aşiyan kucağını açsa Kim b...
Devamı

ÇİMDİK CUMHURİYETİ

İki hayat yaşatıyor insana nefesi komutanım Birinde hiç yoktum, diğerini sorma illallah ettim   Yaşadığının yarısından illallah etmeyen Bizden değildir komutanım.   Bugünden malumat istersen; Mutluluk çöplerini içine atıyor insan Kırıntı bulsa parmaklıyor, Yandakini mutsuz görse çimdikliyor   El alışkanlığından ama komutanım Yoksa kimse kimsenin çok umuru- Yalan, yere yatak atmış O da geleni geçeni çimdikliyor   Kimi görse musallat oluyor Görende ömrü boyu onu beklemiş, Evladı gibi bağrına basıyor Küfredince çok konuşmuş oluyorum   Zaten çok becerdiğim söylenemez Hepsini büzüp genelde içime atıyorum İçim küfür çöplüğüne döndü Dava açacağım komutanım   Aslında bi küfredince dönüp bakıyorlar burada Küfürde herhalde içlerini çimdikliyor Ülkelerinin ismi -Çimdik Cumhuriyeti Adları da -Çimdikliler komutanım Vatandaşlık için başvurmadım Hiç de niyetim yoktu! Niyeti olmayan çoktur, niyete bakan yoktur ...
Devamı