KIRIK NEFES
Karanlık,
Bir mum
ışığı ile son bulup
Sabaha karşı
yatağından
Ayna karşısına
geçen ve
Bana bakan
o yüze
Ne çok
benziyorsun
Sessiz
bir çığlıksın
Sessizlik
yerini seçememek-miş
Ömrün toprağın
üstüne sığması
Ama ne
yaparsan yap
Yerini değiştirememek-miş
Biliyorum
Yoksulluğum
Bir şehri
hiç
Terk
etmemiş olmaktan
Ama durmadan
gitmek, içten içe
Bazen gitmek
Varlığım
olsun diyorsun
Kuşlar rotasız,
dünya rotasız
Herkes her
daim kaptanından noksan
Tek yön
göz gördüğüne deniz olsun
Ve karanlıkta
denize suretim değil
Bu sefer
safi siyah vursun, birkaç yıldız
Yalnızlığından
tutmalıyım diyorsun
Her nefesin,
Başka kulakların
başka kulakları
Tırmaladığını
bilerek
Törpülemeliyim
sesimi, nefesimi
Ama ne
yaparsam yapayım
Nefesim kırık
bir cam gibi
Hevesime
batıyor
Yoksulluğum
Nefesim.
Bir bedeni
hiç terk etmemiş olmak
Yorumlar
Yorum Gönder