KIRIK NEFES

Karanlık,

Bir mum ışığı ile son bulup

Sabaha karşı yatağından

Ayna karşısına geçen ve

Bana bakan o yüze

Ne çok benziyorsun

Sessiz bir çığlıksın

 

Sessizlik yerini seçememek-miş

Ömrün toprağın üstüne sığması

Ama ne yaparsan yap

Yerini değiştirememek-miş

Biliyorum

Yoksulluğum

Bir şehri hiç

Terk etmemiş olmaktan

 

Ama durmadan gitmek, içten içe

Bazen gitmek 

Varlığım olsun diyorsun

Kuşlar rotasız, dünya rotasız

Herkes her daim kaptanından noksan

Tek yön göz gördüğüne deniz olsun

Ve karanlıkta denize suretim değil

Bu sefer safi siyah vursun, birkaç yıldız

 

Yalnızlığından tutmalıyım diyorsun

Her nefesin,

Başka kulakların başka kulakları

Tırmaladığını bilerek

Törpülemeliyim sesimi, nefesimi

Ama ne yaparsam yapayım

Nefesim kırık bir cam gibi

Hevesime batıyor

 

Yoksulluğum

Nefesim.

Bir bedeni hiç terk etmemiş olmak


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

KAHİNİN YAKASI

İKİ LEM'

ÇİMDİK CUMHURİYETİ