SUS –a'mak

Nedenler, nedenlerimiz 

Gökyüzü gibi 

Hava gibi, nefes 

Ten gibi  

Nedensiz kalınsa  

Yok olunur gibi 

Değil mi ki kader 

Üstümüzü örter 

Üstümüz kardan bir kâğıt 

Çiçekleri çizen küçük ellerimiz 

Renkli papatyalar solda ve sağda 

Ve ortada kendi elini tutan 

Kendi başına çocukluğumuz 

Susmak başta güzeldi komutanım  

Sus dedik kendimize, önce adap 

Sus! dendi yüzümüze  

Yüzümüzden gidilmesin diye 

Sus olduk, süs olduk 

Salağa yatarken 

Sonunda başardık salak olduk 

Ondan sonra ne olma dendiyse 

O olduk komutanım 

Gerisi teferruat 

Bir de olamadıklarımız  

Olabilecekken olamadıklarımız 

Oldurabilecekken olduramadıklarımız 

Hep okurduk, dinlerdik 

Uzak diyarın masalları gibiydiler 

Uzak diyar masallarında  

Bizler varmışız 

Bizler, biz tek ayak üstünde  

Kırk taklayla güvercin kaçıranlar 

Sol elimizi koysak yetermiş üzerine  

Sol elimizi kesmişler komutanım  

Birer renkli papatya ondan eksik 

Kafamız, boş dünya manzaralı 

Tepelerimiz tepemizde durmaz  

Bifrost üzerinden tanrılar koşturur 

Dökük çatılarda iki kuzgun 

Bir kappa sudan çıkan 

Kasırgalar koparken  

Donarız masallarımızda 

Üstümüz kardan 

Aklımızda sendeler  

Döner sırtını bize  

Bulunduğumuz konum itibariyle 

Ruh önden yer tutmuş 

Aramızda kalsın diyeceğim 

Ortada kalsın komutanım 

Aramızda kalan toprağa meyilli 

Meyilli ve motifli, kibar ve 

Tasvir edilemez 

Susalım komutanım 

Susalım  

Susmak 

Sonra da güzelmiş 

Susmak  

Sonra da  

Sus  

-a’mak 

Bir papatyanın rengi olabilmek için  

En kökten gerçeğe  

Gökyüzü gibi 

Hava gibi, nefes 

Ten gibi. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MASAL

Zaman Sadece bir kere doğmuş İzbe çocukluğuyla Geçicilikten ibaret, esmer tenli bir gençtir Neler yaptığını bilmeden dolanıp dururken  Onu her gördüğümüzde üstüne anlamlar  Taşıyamayacağı anlamlar yüklemişizdir  Yaşanmış Ya da yaşanmak istenmiş  Bütün anlamlar  Tenine yapışmış en çirkin haliyle  Anlamsızlaşmıştır Zaman kalp kırmadan, gözleri yerde  Ömrümüzden geçmiştir. 
Devamı

SENLİ BENLİ

Sesleniyorum sessiz sedasız, nasıl seslenmek… Mevsimlerin geçtiği her yoldan, avazım çıkmayıncaya Eski tüllerin arkasında yeni şeritli yollara baka baka Cuma akşamları teneke kadehleri çalar meyhanemde Cümbüş var, ayrılık düşmüş haneme gel sende Camgüzelleri bugün daha canlı Ayını bekliyor hepsi cam kenarı kafeste Ellerinde biletlerle gel, senelerin peşinde   Cumartesi sabahı dağılacaktık nerede kaldın Geçemedin mi gecenin bile içinden Sade benim nefesim mi kolaydı geçilesi? Meyhanemde sana küstü, mevsimlerimde Kaçırdın cümbüşü saklı kaldı içimde Bir kitabın arasına koyduğumuz Gezi notları ve biletler gibiyiz Eskiyene kadar arada kalıyoruz     Dert etmesek mi atılan tüm tekleri Kılçıksızdır belki bu hayat Öylece lüp diye gidiyordur boğazdan Gemileri bile sollayarak Azalıyor içimizde zaman kadar İyi olan yan, düşünmekten bunlar Düşünüyoruz ama bak İki yenik bir şişeyi dolduramadık   Cümbüş var camgüzelleri Elleri...
Devamı

COLUMNA

Dünyayı izlemek dediğin Önünde duran insan yapımı Kaldırımlarla dolu şu sokak mı şimdi Yelkovan ve akrep arasında İki yakada da var olamayan   En müstehcen yeri yüzünde   Hiç örtünemeyen, hiç kapanmak ve susmak bilmeyen Namlunun ucu şakağında Şakağında tek kurşunla   Tek kurşunla Papatyalar açtıran bir nehir Üstünde yüzen kırk bir numaralı Susmak bilmeyen yankılar Yankılar kapatıyor Metalin soğuk tütsüsünü   Beynin kıvrımlarında bu şehir Güne tezat bedenler üzerinde Gün ileri gitmekten çekinmez Kilitli zamanı açıp Düşmanından aldıklarını izletir Tek bir sarsıntı ister   İzletirken tüm aldıklarını Tek bir sarsıntıyla yerinden kalkmasını var olmayanın Boşluğun boşlukla kavgasını Felaket yoksa yoktur gün Alınamayacak olanları ister   Columna kırk bir kez sarsılır Boşluk taşlarla dolar Kıvrımlar daralır, bir tırtıldır Dokunulduğunda kapanan kendine Var olmayansa özgürdür Taşlarla dolu b...
Devamı