YARI YOLDA

Ben de ölmeyi iyi bilirim  

Ruhum tutunmasaydı intikamına 

Bilirim güneş buluta düşman 

Bulut rüzgâra, rüzgâr dağa 


Dağ bir manzaraya sığmaz oysa 

Sığsaydı belki bir tabloya 

Yıkılmazdı başa 

Bilirim yolda kalır 

İntikam yeminleri eden 


Herkes herkesin bir zamanları 

Bir varmış bir yokmuşu 

Sonuçta 

En çok insan değildir yarı yolda kalan 

Sözlerdir 


Yine de son kez 

Misal 

Sana yazdığım bir yazıyı  

Şöyle okuyacaklar 

“Öküzsün diyemedi 

Ruhun şiir okumaya müsait değil dedi.” 

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MASAL

Zaman Sadece bir kere doğmuş İzbe çocukluğuyla Geçicilikten ibaret, esmer tenli bir gençtir Neler yaptığını bilmeden dolanıp dururken  Onu her gördüğümüzde üstüne anlamlar  Taşıyamayacağı anlamlar yüklemişizdir  Yaşanmış Ya da yaşanmak istenmiş  Bütün anlamlar  Tenine yapışmış en çirkin haliyle  Anlamsızlaşmıştır Zaman kalp kırmadan, gözleri yerde  Ömrümüzden geçmiştir. 
Devamı

SENLİ BENLİ

Sesleniyorum sessiz sedasız, nasıl seslenmek… Mevsimlerin geçtiği her yoldan, avazım çıkmayıncaya Eski tüllerin arkasında yeni şeritli yollara baka baka Cuma akşamları teneke kadehleri çalar meyhanemde Cümbüş var, ayrılık düşmüş haneme gel sende Camgüzelleri bugün daha canlı Ayını bekliyor hepsi cam kenarı kafeste Ellerinde biletlerle gel, senelerin peşinde   Cumartesi sabahı dağılacaktık nerede kaldın Geçemedin mi gecenin bile içinden Sade benim nefesim mi kolaydı geçilesi? Meyhanemde sana küstü, mevsimlerimde Kaçırdın cümbüşü saklı kaldı içimde Bir kitabın arasına koyduğumuz Gezi notları ve biletler gibiyiz Eskiyene kadar arada kalıyoruz     Dert etmesek mi atılan tüm tekleri Kılçıksızdır belki bu hayat Öylece lüp diye gidiyordur boğazdan Gemileri bile sollayarak Azalıyor içimizde zaman kadar İyi olan yan, düşünmekten bunlar Düşünüyoruz ama bak İki yenik bir şişeyi dolduramadık   Cümbüş var camgüzelleri Elleri...
Devamı

COLUMNA

Dünyayı izlemek dediğin Önünde duran insan yapımı Kaldırımlarla dolu şu sokak mı şimdi Yelkovan ve akrep arasında İki yakada da var olamayan   En müstehcen yeri yüzünde   Hiç örtünemeyen, hiç kapanmak ve susmak bilmeyen Namlunun ucu şakağında Şakağında tek kurşunla   Tek kurşunla Papatyalar açtıran bir nehir Üstünde yüzen kırk bir numaralı Susmak bilmeyen yankılar Yankılar kapatıyor Metalin soğuk tütsüsünü   Beynin kıvrımlarında bu şehir Güne tezat bedenler üzerinde Gün ileri gitmekten çekinmez Kilitli zamanı açıp Düşmanından aldıklarını izletir Tek bir sarsıntı ister   İzletirken tüm aldıklarını Tek bir sarsıntıyla yerinden kalkmasını var olmayanın Boşluğun boşlukla kavgasını Felaket yoksa yoktur gün Alınamayacak olanları ister   Columna kırk bir kez sarsılır Boşluk taşlarla dolar Kıvrımlar daralır, bir tırtıldır Dokunulduğunda kapanan kendine Var olmayansa özgürdür Taşlarla dolu b...
Devamı